Η Primera Division, κατά πολλούς το κορυφαίο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου του κόσμου, ανοίγει και πάλι την «αυλαία» του και αναμένεται να είναι το πιο ανταγωνιστικό των τελευταίων ετών. Το Easybetnet αναλύει τους 20 αντιπάλους και σας αποκαλύπτει τα συν και τα πλην κάθε ομάδας.


Οι 20 ομάδες της Πριμέρα βάσει της περσινής βαθμολογικής τους κατάταξης:



ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ: Πέρσι είχε αρκετά σκαμπανεβάσματα, ωστόσο κατάφερε να φτάσει στην κατάκτηση του 31ου πρωταθλήματος της. Φυσικά είναι και φέτος μέσα στα μεγάλα φαβορί για την κατάκτηση ενός ακόμη τίτλου, έστω κι αν στο μεταγραφικό παζάρι περιορίστηκε στην απόκτηση του Φαν ντερ Φάαρτ και την επιστροφή των Ντε λα Ρεδ και Χάβι Γκαρθία. Ανάλωσε, κακώς, πολύ χρόνο στην υπόθεση απόκτησης του Κριστιάνο Ρονάλντο, γεγονός που κούρασε τον κόσμο της και εν τέλει έβλαψε την εικόνα της.

Οπως και να `χει, πάντως παραμένει η «βασίλισσα» του Ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου η οποία στοχεύει στην κατάκτηση κάθε τροπαίου σε όποια διοργάνωση κι αν μετέχει. Ηδη εξασφάλισε την πρώτη κούπα, καθώς επικράτησε στον τελικό του ισπανικού Σούπερ Καπ της Βαλένθια. Φάνηκαν, όμως κάποιες αδυναμίες στον αμυντικό τομέα, που ίσως της στοιχίσουν. Αλλωστε έχει δεχθεί γκολ σε όλα τα φιλικά που έδωσε.

Οσον αφορά την τεχνική ηγεσία, η διοίκηση των «μερένχες» στήριξε Μπερντ Σούστερ, ο οποίος σίγουρα δεν απολαμβάνει της καθολικής αποδοχής, τόσο του Τύπου όσο και των οπαδών του συλλόγου. Να σημειωθεί ότι ο Γερμανός τεχνικός εξέφρασε κάποια παράπονα για το γεγονός ότι παρά τις εισηγήσεις του δεν αποκτήθηκε κάποιος επιθετικός, με αποτέλεσμα πίσω από τους Ραούλ και Φαν Νίστελροϊ να μην υπάρχουν αξιόπιστες λύσεις.

ΒΙΓΙΑΡΕΑΛ: Σεζόν, ανάλογης της περσινής εύχεται να πραγματοποιήσει η Βιγαρεάλ. Κατάφερε πανάξια να τερματίσει στην 2η θέση, την κορυφαία της ιστορίας της και φέτος στοχεύει να «μπει» και πάλι ανάμεσα στους «μεγάλους» της κατηγορίας. Σε γενικές γραμμές, το συγκρότημα του Μανουέλ Πελεγκρίνι διαθέτει σπουδαίο υλικό, πλήρες σε όλες τις γραμμές, με κυριότερες προσθήκες αυτές των Εντμίλσον, Γιορέντε και Ιμπαγάσα.

Βεβαίως, το «κίτρινο υποβρύχιο» συμμετέχει και στο Τσάμπιονς Λιγκ, διοργάνωση στην οποία επίσης στοχεύει ψηλά. Από την άλλη καλείται να αποδείξει ότι έχει πλέον το «ειδικό βάρος», έτσι ώστε να καταφέρει εξίσου καλά συμμετέχοντας ταυτόχρονα σε πρωτάθλημα, Κύπελλο, αλλά και στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση.

ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ: Να αφήσει πίσω της την περσινή σεζόν επιθυμεί η Μπαρτσελόνα, που αντιμετώπισε προβλήματα σε όλα τα επίπεδα. Ο πρόεδρος Ζοάν Λαπόρτα αποφάσισε να αλλάξει σελίδα στην ομάδα προχωρόντας σε... κοσμογονικές αλλαγές. Αρχικά, τη θέση του Φρανκ Ράικαρντ στην τεχνική ηγεσία ανλέαβε ένα «σπλάχνο» της «Μπάρτσα», ο παλιός μεγαλος αρχηγός Πεπ Γκουαρδιόλα, άφθαρτος και απολύτως αποδεκτός από όλους.

Συν τοις άλλοις, οι «μπλαουγκράνα» έριξαν στο μεταγαρφικό παζάρι περίπου 90 εκατομμύρια ευρώ, κλέβοντας τις εντυπώσεις στην Πριμέρα Ντιβιζιόν και όχι μόνο. Συγκεκριμένα, με την απόκτηση των Ντ. Αλβες , Κεϊτα, Χλεμπ Κάσερες και Πικέ, ενίσχυσαν την άμυνα και το κέντρο τους, διατηρώνοντας, παράλληλα τον Ετό στο ρόστερ τους, που μέχρι πριν απο λίγο καιρό ήταν βεβαιο ότι θα αποτελέσει παρελθό. Παράλληλα, το καμάρι της Κατολονίας... γλίτωσε από το σήριαλ «Ροναλντίνιο» που είχε εξελιχθεί σε «βραχνά» για το σύλλογο. Αλλη σημαντική αποχώρηση ήταν αυτή του Ντέκο, που όμως δεν βοήθησε όσο μπορούσε.

Αν μάλιστα, ο Τιερί Ανρί βρει τον παλιό καλό ευατό του, τότε τη φετινή σεζόν η Μπαρτσελόνα θα είναι ικανή για μεγάλα πράγματα σε όλες τις διοργανώσεις που μετέχει.

ΑΤΛΕΤΙΚΟ ΜΑΔΡΙΤΗΣ: Παρά τις διαμάχες στο εσωτερικό της, τις αμφισβητήσεις και τα σκαμπανεβάσματα στο αγωνιστικό κομμάτι την περσινή σεζόν, οι «ροχιμπλάνκος» κατάφεραν να τερματίσουν στη 4η θέση της βαθμολογίας, δηλαδή την κορυφαία της τελευταίας 10ετίας. Πολύ καλά ξεκίνησε όμως και η νέα χρονιά, αφού το συγκρότημα της Μαδρίτης πέρασε το «εμπόδιο» της Σάλκε και εξασφάλισε τη συμμετοχή της στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, γεγονός πολύ σημαντικό για την ηρεμία της ομάδας.

Τα πολλά κενά στην άμυνα πέρσι, λογικά θα καλυφθούν με την έλευση των Ουιφαλούσι και Χέιτινγκα, ενώ πολύτιμες είναι και η προσθήκες των Κουπέ, Ασουνσάο, Μανίς και Σιναμά Πονγκολ. Μεγάλο «όπλο» της, το δίδυμο της επίθεσης, αποτελούμενο από τους Φορλάσν και Αγουέρο, οι οποίοι πέρσι σημείωσαν (μαζί) 35 γκολ. Εξάλλου, το συγκρότημα του Χαβιέρ Αγκίρε (παραμένει παρότι δεν είναι διαίτερα συμπαθής στους οπαδούς) διαθέτει εξαιρετικά εξτρέμ (Μάξι Ροντρίγκεζ, Σιμάο), όχι όμως και κλασικό «10άρι» για την οργάνωση του παιχνδιού.

Οπως και η Βιγαρεάλ, η Ατλέτικο είναι ικανή για ψηλά πράγματα και βάσει του υλικού που διαθέτει η διατήρηση των κεκτημένων θα την ικανοποιήσει σε μεγάλο βαθμό.

ΣΕΒΙΛΛΗ: Αλλόκοτη ήταν η προηγούμενη σεζόν για τους Σεβιγιάνους που έκαναν πορεία.... υποβιβασμού στον πρώτο γύρο και πρωταθλητισμού στον δεύτερο. Η ομάδα του Μανόλο Χιμένεθ (παραμένει) ταλαπωρήθηκε από αρκετά προβλήματα (όπως π.χ. η φυγή του Χουάντε Ράμος για την Τότεναμ και ο θάνατος του Πουέρτα), είχαν πολλά πάνω και κάτω και ουσιαστικά δεν μπόρεσαν ποτέ να συνέλθουν πραγματικά. Με το εντυπωσιακό ντεμαράζ θέλησαν να προλάβουν το Τσάμπιονς Λιγκ, όμως έτσι όπως εξελίχθηκε η χορνιά, η συμμετοχή στο ΟΥΕΦΑ μόνο αρνητική δεν είναι..

Στο μεταγραφικό παζάρι χάθηκαν οι Κεϊτά, Ντάνι Αλβες και Πόουλσεν, αλλά από τα περίπου 60 εκατ, ευρώ που εξασφάλισε ο σύλλογος, σχεδόν τα μισά έπεσαν στην αγορά για ενίσχυση. Αποκτήθηκαν παίκτες 11άδας όπως οι Σκιλατσί, Ρομαρίκ-Ντούσερ και ο Φερνάντο Ναβάρο, ενώ αξίζει κανείς να ρίξει την προσοχή του στον Λαουτάρο Ακόστα που αποκτήθηκε από τη Λανούς και πρόκειται για έναν πραγματικά ταλαντούχο ποδοσφαιριστή. Αλλωστε οι σταθερές αξίες, Κανουτέ, Λουίς Φαμπιάνο, Καπέλ και Νάβας παρέμειναν στο δυναμικό των Ανδραλουσιάνων.

ΡΑΣΙΝΓΚ ΣΑΝΤΑΝΤΕΡ: Τη σεζόν 2007-08 αποτέλεσε την ευχάριστη έκπληξη του πρωταθλήματος. Κανείς δεν την περίμενε και οι περισσότεροι που την αντιμετώπισαν με διάθεση... χαλαρή, βρέθηκαν προ δυσάρεστης έκπληξης. Εκτη θέση, κορυφαία της ιστορίας της, συμμετοχή για πρώτη φορά στα ημιτελικά του Κυπέλλου και εξασφάλιση μιας θέσης στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Με δεδομένο ότι άπαντες τη γνωρίζουν, στόχος της είναι μια θέση πάνω από τη μέση της βαθμολογίας, αφού άπαντες πια τη γνωρίζουν. «Παγίδα». αποτελεί η συμμετοχή στην Ευρώπη και πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να κρατήσει δύο καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη.

Στην προσπάθεια της δεν θα έχει τον «πρωτομάστορα» Μαρθελίνο που αποχώρησε προκειμένου να αναλάνει την τεχνική ηγεσία της Σαραγόσα. Στη θέση του προσλήφθηκε ο Χουάν Ραμόν Μουνιθ που ανέβασε στα «σαλόνια» της Πριμέρα την Μάλαγα. Σημαντική απώλεια ο Ντούσερ, όπως όμως φάνηκε και στο φιλικό με τον Ολυμμπιακό, η Ρασίνγκ διαθέτει μερικά σπουδαία ταλέντα ικανά να καλύψουν τα κενά που δημιουργήθηκαν από τις αποχωρήσεις. Παραμένει ο εξαιρετικός στόπερ Γκαράι.

ΜΑΓΙΟΡΚΑ: Συγκαταλέγεται μεταξύ των πιο σταθερών ομάδων της κατηγορίας. Η 7η θέση περσι αποτέλεσε και το καλύτερο πλασάρισμα για το σύνολο του Γκρεγκόριο Μανθάνο την τελευταία 7ετία. Φέτος, όμως τα πράγματα δεν διαγράφονται το ίδιο ευοίωνα για τους νησιώτες που φαίνεται να έχουν αποδυναμωθεί σε σημαντικό βαθμό.

Η μεγαλύτερη απώλεια αφορά τον πρώτο σκόρερ του περασμένου πρωταθλήματος Γκουίθα που αναχώρησε για άλλες πολιτείες (Φενέρμπαχτσε), ενώ φυσικά παρελθόν αποτελεί και ο Αγγελος Μπασινάς. Τα κενά φάνηκαν στα φιλικά, όπου το συγκρότημα του Γκρεγκόριο Μανθάνο (συνεχίζει) παρουσιάστηκε κακό, κι έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα, δύσκολα η Μαγιόρκα θα καταφέρει να πετύχει κάτι παραπάνω από την παραμονή της...

ΑΛΜΕΡΙΑ: Ηταν «πρωτάρα» στα «μεγάλα σαλόνια», όμως η πορεία της, καθέ άλλο παρά νεοφώτιστης ήταν. Ουσιαστικά δεν κινδύνεψε ποτέ με υποβιβασμό, καταφέρνοντας, μάλιστα να αναδείξει και μερικούς παίκτες όπως οι Ντιέγκο Αλβες,, Νεγρέδο και Φελίπε Μέλο. Στα θετικά, ότι με εξαίρεση τον Βραζιλιάνο Μέσο, Φελίπε Μέλο μπόρεσε να διατηρήσει ολόκληρο τον κορμό της, ενώ παράλληλα ενισχύθηκε με αξιόλογους παίκτες όπως οι Πάμπλο Πιάτι και Ερνάν Πεγεράνο (βρέθηκε στο στόχαστρο του Παναθηναϊκού).

Μεγάλο ερωτηματικό όμως αποτελεί ο προπονητής Γκονθάλο Αρκονάδο που αντικαθιστά τον Ουνάι Εμέρι. Μπορεί να ανέβασε τη Νουμάνθια, όμως αυτή θα είναι η πρώτη φορά που θα κοουτσάρει ομάδα της Πριμέρα. Βασικός στόχος της Αλμερία είναι η άνετη εξασφάλιση της παραμονής και από κει και πέρα ότι παραπάνω προκύψει καλοδεχούμενο.

ΛΑ ΚΟΡΟΥΝΙΑ: Πικρό ξεκίνημα, γλυκό τέλος για τους Γαλιθιάνους τη σεζόν που μας πέρασε. Μέχρι τα μέσα, η ομάδα του Μιγκέλ Ανχελ Λοτίνα (παραμένει) βολόδερνε στις τελευταίες θέσεις, όμως μετά την αλλαγή συστήματος σε 5-4-1 πήρε τα... πολύ πάνω της, καταφέρνοντας, τελικά να εξασφαλίσει τη συμμετοχή της στην Ευρώπη μέσω του Κυπέλλου Ιντερτότο.

Στο μεταξύ, σημαντικό πλήγμα αποτελεί η αποχώρηση του αμυντικού Κολοτσίνι που όμως είναι και ο μοναδικός από τους βασικούς που αποχώρησε. Οι Μπράβο, Μίστα, Κάστρο, Αρανθούμπια που αποκτήθηκαν οι καλοί παίκτες και θα βοηθήσουν, όπως άλλωστε και ο Λαφίτα που ήρθε από τη Σαραγόσα. Στόχος για τη Λα Κορούνια είναι να κατάκτήσει μια θέση πάνω από την 9η στην οποία τερμάτισε πέρσι.

ΒΑΛΕΝΘΙΑ: Καταστροφική θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η περσινή σεζόν για τις «νυχτερίδες», αν δεν ερχόταν η κατάκτηση του Κυπέλλου. Η ομάδα κινδύνευσε άμεσα με υποβιβασμό, «χτυπημένη» από πολλές εσωτερικές διαμάχες και οικονομικά προβλήματα και με έναν Ρόναλντ Κούμαν να... χάνει τη μπάλα και τελικά να απομακρύνεται προτού έρθουν τα χειρότερα.

Στη θέση του Ολλανδού τεχνικού ήρθε -ο άκρως επιτυχημένος από τη θητεία του στη νεοφώτιστη Αλμερία- Ουνάι Εμερί, που θα προσπαθήσει να δώσει στη Βαλένθια τη χαμένη της αίγλη και να την επαναφέρει και πάλι μεταξύ των «μεγάλων» της Πριμέρα και να της εξασφαλίσει μια θέση στην Ευρώπη Το θετικό είναι ότι διατήρησε στο ρόστερ τους πολύτιμους Νταβίντ Βίγια και Νταβίντ Σίλβα, ενώ αξιόλογες είναι οι προσθήκες των Ντελ Ορνο Κούρο Τόρες. Αποχώρησε ο ανεπιθύμητος πρόεδρος Χουαν Σολέρ.

ΜΠΙΛΜΠΑΟ: Μετά την προπέρσινη σεζόν όπου σώθηκε την τελευταία στιγμή, ακολούθησε η ήρεμη περσινή που στην ουσιά δεν κινδύνεψε καμία στιγμή. Είχε μεγάλο πρόβλημα όποτε αγωνιζόταν στο «Σαν Μαμές» παίζοντας με πολύ άγχος, γεγονός που της στοίχισε κάνοντας λίγες νίκες εντός. Πάντως, σε γενικές γραμμές ο τεχνικός Χοακίν Καπαρός (παραμένει) έκανε καλή δουλειά, γι` αυτό και συνεχίζει.

Ανασταλτικός παράγοντας εξαιτίας του οποίου τα «λιοντάρια» δεν μπορούν να κάνουν το βήμα παραπάνω, το γεγονός ότι δεν επιτρέπεται να αποκτηθούν μη Βάσκοι ποδοσφαιριστές. Απώλεια αποτελεί η φυγή του καλού επιθετικού Αντούριθ, όμως, στον αντίποδα, η επάνοδος του βασικού τερματοφύλακα Ιραϊθόθ (τραυματίας) αποτελεί εσωτερική μεταγραφή. Στόχος της Αθλέτικ Μπιλμπάο είναι να εξασφαλίσει όσο το δυνατόν πιο άνετα την παραμονή της.

ΕΣΠΑΝΙΟΛ: Εκ διαμέτρου αντίθετες πορείες στους δύο γύρους. Πρωταθλητισμού στον πρώτο και υποβιβασμού στον δεύτερο, διάστημα στο οποίο σημείωσε μόλις τρεις νίκες! Αδιανόητο το ντεφορμάρισμά της μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων, για το οποίο έχει ως μικρό ελαφρυντικό τις απουσίες βασικών στελεχών της. Πολλά για τη φετινή της παρουσιά θα κριθούν στον πάγκο εκεί όπου θα κάθεται ο νεοφερμένος Τιντίν Μάρκεθ που καλείταιν να καλύψει το κενό του επιτυχημένου Ερνέστο Βαλβέρδε που «μετακόμισε» στον Ολυμπιακό.

Ο Μάρκεθ αποτελεί ρίσκο, καθώς θα κοουτσάρει ομάδα της Πριμέρα Ντιβιζιόν για πρώτη φορά, ωστόσο γνωρίζει καλά την ομάδα καθότι αποτελεί γέννημα-θρέμμα της και την τελευταία 4αετία υπήρξε βοηθός των Λοτίνα και Βαλβέρδε. Να σημειωθεί ότι το συγκρότημα της Βαρκελώνης κράτησε όλους τους βασικούς, πλην του Ριέρα που συνεχίζει στη Λίβερπουλ. Εξάλλου, υπολογίζεται ότι το Φεβρουάριο θα αφήσει το «Μονζουίκ» για το νέο της «σπίτι», γεγονός που οι οπαδοί της αναμένουν με μεγάλη ανυπομονισία. Στόχος, μια πιο «ήσυχη» και σταθερή πορεία απ` ότι η περσινή.

ΜΠΕΤΙΣ: Από μία ακόμη μέτρια χρονιά προέρχονται οι Ανδραλουσιάνοι που κινδύνεψαν σοβαρά με υποβιβασμό. Τελικά, διώχνοντας εγκαίρως τον Εκτορ Ραούλ Κούπερ, γλίτωσε τα χειρότερα, αφού με τον Πάκο Τσαπάρο (συνεχίζει) έκανε τις νίκες που χρειαζόταν προκειμένου να σωθεί. Φέτος στους «Βερδιμπλάνκος» επικρατεί συγκρατημένη αισιοδοξία και στόχος είναι, αν μπορούν να μην πέσουν κάτω από τη 10η θέση.

Θετικό το ότι όσους παίκτες ήθελαν τους κράτησαν, ενώ και οι μεταγραφές που έγιναν θεωρούνται ουσίας. Τελευταίο απόκτημα είναι ο Νέρι Καστίγιο που λόγικά στο ισπανικό πρωτάθλημα θα μπορέσει να ξεδιπλώσει το ομολογουμένως μεγάλο ταλέντο του. Καλή μεταγραφή και ο Μεχμέτ Αουρέλιο, ένας μέσος που έχει θέση στις περισσότερες Ευρωπαϊκές ομάδες.

ΧΕΤΑΦΕ: Ανάμικτα συναισθήματα για τους οπαδούς της Χετάφε την περσινή χρονιά. Στην παρθενική συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ, αποκλείστηκε άδικα από τη Μπάγερν στα προημιτελικά, ενώ στη συνέχεια ηττήθηκε και στον τελικό του Κυπέλλου Ισπανίας από τη Βαλένθια. Αποτέλεσμα ήταν στο πρωτάθλημα να περιοριστεί στην εξασφάλιση της παραμονής της, όμως για μια ομάδα με περιορισμένων δυνατοτήτων όπως αυτή του Μίκαελ Λάουντρουπ, η σεζόν ήταν επιτυχημένη.

Ο Δανός τεχνικός αποχώρησε και στη θέση του προσλήφθηκε ο Βίκτορ Μουνιόθ που πέρσι είχε κακή παρουσία με την Ουέλβα. Στα αρνητικά, η απώλεια των Ντε λα Ρεδ και Πάμπλο, στα θετικά η έλευση του εντυπωσιακού δεξιού εξτρέμ Γερόν που κατέκτησε με τη Λίγκα Κίτο το Κόπα Λιμπερταδόρες.

ΒΑΓΙΑΔΟΛΙΔ: Ως νεοφώτιστη πέρσι, δεν θα μπορούσε να είχε διαφορετικό στόχο από την παραμονή. Εστω και δύσκολα τον πέτυχε, δείχνοντας, μάλιστα, κατά τη διάρκεια της σεζόν ικανή ακόμη και για την εξασφάλιση ενός Ευρωπαϊκού εισιτηρίου. Μεγάλο πλήγμα αποτελεί η αποχώρηση του Γιορέντε (για τη Βιγιαρεάλ) που την περυσινή χρονιά είχε σημειώσει 15 γκολ και που όταν έλειπε, η ομάδα έχανε. Το κενό του (αν είναι φυσικά) δυνατόν αποκτήθηκε για να καλύψει ο υψηλόσωμος Σουηδός Γκοϊτόμ που όμως πέρσι δεν έδειξε κάτι το ιδιαίτερο με τη Μούρθια.

Πολύτιμη η προσθήκη του τερματοφύλακα Χούστο Βιγιάρ που παίζει βασικός στην Εθνική Παραγουάης, όπως και αυτή του μπαλαδόρου Εσκουδέρο που ήρθε με τη μορφή δανεισμού από την Βιγιαρεάλ. Στόχος, για το σύνολο του Χοσέ Λουίς Μεντιλμπάρ (συνεχίζει), δεν μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από το να πετύχει την παραμονή της πιο άνετα απ` ότι την περίοδο 2007-08.

ΟΥΕΛΒΑ: Από... θαύμα σώθηκε πέρσι (την τελευταία αγωνιστική), αφού βάσει τον όσων παρουσίασε εντός των τεσσάρων γραμμών ίσως και να μην το άξιζε... Τραγική εικόνα παρουσίασε η ομάδα επί ημερών Βίκτρο Μουνιόθ, ωστόσο η έλευση του Μανόλο Θαμπράνο (συνεχίζει) βελτίωσε κάπως την κατάσταση. Από το «ναυάγιο» κατάφεραν να διασωθούν οι Σιναμά Πονκόλ (επιθετικός), Σορεντίνο (τερματοφύλακας), Κάσερες (αμυντικός) και Κάρλος Μάρτινς (επιτελικός μέσος), ωστόσο απάντες αποτελούν παρελθόν από το σύλλογο!

Στη θέση τους ήρθαν παίκτες κατώτερου επιπέδου, μεταξύ των οποίων και ο Νασί Μόρις που προορίζεται για βασικός στόπερ. Αισιόδοξα τα μηνύματα από τα φιλικά του καλοκαιριού καθώς ο απολογισμός των 8 νικών και των τριών ισοπαλιών σε 11 τεστ είναι εντυπωσιακός. Μοναδικός στόχος είναι η παραμονή, κάτι που όμως δύσκολα θα επιτευχθεί...

ΟΣΑΣΟΥΝΑ: Πέρσι «φλέρταρε» με τον υποβιβασμό, ωστόσο, τελικά κατάφερε να τον αποφύγει, έστω και οριακά, καταλαμβάνοντας την 17η θέση. Η μεγαλύτερη αδυναμία της εντοπίζεται στα παιχνίδια του «Ρέινο ντε Ναβάρα», έδρα η οποία τα προηγούμενα έτη ήταν ιδιαίτερα αξιόπιστη. Εσωτερική μεταγραφή αποτελεί ο Ιρανός μέσος Νεκουνάμ που έχασε τη σεζόν, καθώς ταλαιπωρήθηκε από σοβαρό τραυματισμό.

Επιστροφή για τον επιθετικό Εθκέρο (από τη Μπαρτσελόνα) μετά από σχεδόν 13 χρόνια στην ομάδα που ανδρώθηκε, ενώ για το κέντρο της άμυνας αποκτήθηκε ο Ροβέρσιο τον οποίο η ΑΕΚ είχε απορρίψει χωρίς ιδίατερη σκέψη. Θετικές οι ενυτπώσεις από τα φιλικά, με τον Χοσέ Ανχελ Θιγάντα να συνεχίζει στο πόστο του. Γενικότερα, μια θέση στο μέσο της βαθμολογία ή λίγο πιο κάτω είναι εφικτός στόχος.

ΝΟΥΜΑΝΘΙΑ: Με διαφορά η κορυφαί ομάδα της Σεγούντα Ντιβιζιόν, εξασφάλισε για 4η φορά στην ιστορία της το «εισιτήριο» για την Πριμέρα. Το οξύμωρο είναι πως αρχικά, την περσινή σεζόν είχε θέσει ως βασικό της στόχο την άνετη παραμονή! Τελικά, τέσσεριςε αγωνιστικές πριν πέσει η «αυλαία», η Νουμάνθια πανηγύρισε την άνοδό της στα «μεγάλα σαλόνια» της χώρας. Ο στόχος της παραμονής θεωρείται αρκετά δύσκολος για 2-3 λόγους.

Πρώτον, μιλάμε για μια νεοφώτιστη με νέο προπονητή, αφού στη θέση του Αρκονάδα που την ανέβασε, ήρθε ο Σέρχιο Κρέστιτς, που μπορεί να είναι έμπειρος, όμως δεν θεωρείται κάτι το αξιόλογο ως τεχνικός. Δεύτερον διαθέτει το μικρότερο γήπεδο στην κατηγορία, καθώς το «Λος Παχαρίτος» χωράει μόνο 9.700 θεατές, συνεπώς τα έσοδα θα είναι περιορισμένα. Τρίτον η Νουμάνθια είναι μια ομάδα χωρίς ξένους, εξαιρουμένου του αναπληρωματικού τερματοφύλακα Αλβάρο Νούνιες που βρίσκεται πάντως ήδη μια δεκατετία στο ρόστερ της. Συν τοις άλλοις, βασικότατα στελέχη, όπως οι Χακόμπο, Χ. Αλβάρεθ Μπερανζέ και Καρμέλο έφρυγαν και στη θέση τους ήρθαν παίκτες μικρότερων δυνατοτήτων.

ΜΑΛΑΓΑ: Επιστροφή στην Πριμέρα Ντιβιζιόν, μετά από μια διετία περιπλάνησης στη Σεγούντα για τη Μάλαγα που εξασφάλισε την παρουσία της στα «μεγάλα σαλόνια» στο φινάλε του πρωταθλήματος. Ταλαιπωρήθηκε σε όλη της διάρκεια της σεζόν από οικονομικά προβλήματα, όμως μπόρεσε να παραμείνει μακριά από αυτά και παράλληλα να διατηρείται συνεχώς στις τρεις πρώτες θέσεις που χάριζαν το «μαγικό χαρτάκι». Ο προπονητής που την άνεβασε, ο Χουάν Ραμόν Μουνίθ, θα συνεχίσει την καριέρα του στη Ρασίνγκ, ωστόσο, οι Ανδαλουσιάνοι δεν τα έβαψαν και... μαύρα.

Προσέλαβαν ως αντικαταστάτη του τον Αντόνιο Τάπια που στο παρελθόν έχει θητεύσει τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη ομάδα του συλλόγου. Παρά το μικρό μπάτζετ έχουν γίνει αρκετά καλές κινήσεις στο μεταγραφικό παζάρι. Σε αυτές συγκαταλέγονται η απόκτηση των Μιγκέλ Ανχελ (μέσος), Ντούντα (μέσος), Φερνάντο (Μπέτις) και του Λούκε (επιθετικός) που πέρσι «έβγαλε μάτια» στη Σεγούντα με τη φανέλα της Γρανάδα. Στα αρνητικά οι αποχωρήσεις των Ιντάλγο (πρώτος σκόρερ πέρσι) και Καρπιντέρο (έμπειρος μέσος). Ο στόχος, δεν μπορεί να είναι άλλος από την παραμονή και μόνο.

ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ ΧΙΧΟΝ: Υστερα από μια ολόκληρη δεκαετία παραμονής στη Σεγούντα, η Σπόρτινγκ επέστρεψε και πάλι στη μεγάλη κατηγορία. Δικαίως ανέβηκε παρά το γεγονός ότι αυτή εξασφαλίστηκε μόλις την τελευταία αγωνιστική. Ο τεχνικός Μανουέλ Πρεθιάδο, όχι μόνο παραμένει αλλά θα διανλυσει την 3η σεζόν του στην ομάδα. Χαρά έφερε η προ λίγων ημερών επικράτηση επί της Μίλαν σε φιλικό παιχνίδι, αποτέλεσμα το οποίο όμως δεν δείχνει να ξεγελά τους νεοφώτιστους οι οποίοι γνωρίζουν καλά ότι θα έχουν δύσκολο έργο αναφορικά με την υπόθεση-σωτηρία.

Σε γενικές γραμμές ο Πρεθιάδο θα βασιστεί και πάλι στον περσινό κορμό από τον οποίο αποχώρησε μόνο ο βασικός γκολκίπερ Ρομπέρτο. Είναι ένα συγκρότημα που αποτελείται απο πολλούς Ισπανούς που ξέρουν πρόσωπα και καταστάσεις στην Πριμέρα, ενώ και το γήπεδο «Ελ Μολινόν», χωρητικότητας -περίπου 26.000 θεατών- που πάντοτε αποτελούσε «καυτή» είναι δύο από τα βασικά ατού της ομάδας.